W roku 1930, w związku z odejściem na emeryturę Julii Rodziewiczowej, nastąpiła zmiana na stanowisku przełożonej. Funkcję tę na krótko objęła nauczycielka matematyki Jadwiga Turkowska, a od 1931 roku Eugenia Sumorok-Staniewiczowa, żona Witolda Staniewicza. Na okres jej kierownictwa przypadło wdrażanie reformy jędrzejewiczowskiej.
Przez cały okres istnienia w szkole był wysoki poziom nauczania, zajęcia prowadzili także wykładowcy Uniwersytetu Stefana Batorego. Prócz założyciela szkoły, prof. Kościałkowskiego, byli to m.in. Cezaria Ehrenkreutz-Jędrzejewiczowa, Jan Oko, Stanisław Pigoń, Władysław Tatarkiewicz. Większość uczennic kontynuowała naukę na studiach wyższych: pierwsze roczniki maturalne (1918-25) wybierały głównie przedmioty humanistyczne, przede wszystkim polonistykę, od 1930 roku tendencja zmieniła się w stronę prawa i kierunków medycznych, a także inżynierskich. Spore grono absolwentek wybrało później pracę naukową.