ogromnym kosztem 400 tysięcy marek i seminarium zostało oddane do użytku 27 kwietnia 1897 r. W 1951 r. od tyłu dobudowano nowe skrzydło z internatem i salą gimnastyczną. Budynek pierwotnym celom służył do 1968 r. (ostatnio jako Liceum Pedagogiczne), następnie zlokalizowano tu Zasadniczą Szkołę Mechaniczną i od 1977 r. jest siedzibą Centrum Kształcenia Ustawicznego im. Stanisława Staszica.
W latach 20. XX rysunku i malarstwa nauczał Wacław Szczeblewski.
Budynek Doskonale zachowany gmach seminarium jest budowlą ceglaną, neogotycką, dwupiętrową, na rzucie litery E. Zwrócony długą malowniczą fasadą do ulicy, zwieńczony jest wysokim dachem, a oś środkową i boczne akcentują trójkątne szczyty ze sterczynami. W niszy szczytu ryzalitu środkowego został umieszczony zegar z 1896 r. Wewnątrz znajduje się m.in. reprezentacyjna sklepiona sień i klatka schodowa wsparta na granitowych filarach. Wysoka aula na I piętrze została wyposażona w drewniany malowany strop i boazerie, ornamentalne witraże, wielki żyrandol i 12-głosowe organy (po II wojnie światowej przeniesione do kościoła farnego). Tablice upamiętniają nauczycieli pomordowanych w latach okupacji hitlerowskiej.