Przetacznik długolistny (Veronica longifolia L.) – gatunek rośliny należący do rodziny babkowatych (Plantaginaceae), w systemach XX-wiecznych klasyfikowany zwykle do trędownikowatych (Scrophulariaceae). Jest czasami uprawiany jako roślina ozdobna.
Zasięg geograficzny Występuje dziko na dwóch kontynentach: Azja: Turcja, Rosja (Kaukaz Północny, wschodnia i zachodnia Syberia, Daleki Wschód), Kazachstan, Kirgistan, Chiny – Heilongjiang, Jilin, Sinciang. Europa: Austria, Belgia, Białoruś, Bułgaria, Czechy, Dania, Estonia, Finlandia, Francja, Holandia, Litwa, Łotwa, Mołdawia, Niemcy, Norwegia, Polska, Rosja, Rumunia, Słowacja, Szwecja, Ukraina, Węgry, Włochy, dawna Jugosławia.
W Polsce jest częsty w wielu regionach niżu, w niektórych dość częsty.
Systematyka Pierwszej klasyfikacji naukowej gatunku w systemie nazewnictwa binominalnego dokonał Karol Linneusz, który opisał go w Species Plantarum (1753) jako Veronica longifolia. Niemiecki botanik Philipp Maximilian Opiz w 1852 roku zaliczył ten gatunek do wyodrębnionego przez siebie rodzaju Pseudolysimachion (jako P. longifolium), podnosząc do tej rangi wyróżniony w 1837 przez Wilhelma Kocha podrodzaj Veronica sect. Pseudolysimachium. Przez długi czas różni autorzy przemiennie stosowali jedno lub drugie ujęcie.