Kompilację tekstu Poligloty kardynał de Cisneros zlecił zespołowi biblistów pod kierownictwem Diego Lopeza de Zúñigi, których ściągnął do nowo otwartego uniwersytetu w Alcalá de Henares. W zespole tym znaleźli się uczniowie de Zúñigi, Hernán Núñez i Juan de Vergara, oraz do opracowania tekstu hebrajskiego konwertyci Alfonso de Zamora i Pablo de Coronel. Do współpracy zaproszono również Erazma z Rotterdamu, który jednak odmówił.
Opis Pierwsze cztery tomy zawierają Stary Testament w języku hebrajskim, aramejskim, greckim (Septuaginta), Wulgatę oraz nowe łacińskie tłumaczenia tekstu aramejskiego i Septuaginty. Tom piąty zawiera Nowy Testament (tekst grecki i Wulgatę). Tom szósty zawiera słowniki i gramatykę języka hebrajskiego i aramejskiego Alfonso de Zamory.
Typografia Ponieważ hiszpańscy drukarze nie posiadali czcionek hebrajskich, greckich i aramejskich kardynał de Cisneros do ich przygotowania zatrudnił mistrza drukarskiego Arnaldo Guillén de Brocara. Wyrytował on komplet czcionek greckiego pisma ortotycznego do tego wydania w Hiszpanii w 1510 roku. Kilka lat później greka ortotyczna jako pismo drukarskie zupełnie zanikła, aż do XIX wieku, gdy zaczęto ponownie projektować greckie pisma ortotyczne.