Kraśne, Kraśne nad Uszą (biał. Краснае, Krasnaje; ros. Красное, Krasnoje) – wieś na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie mołodeckim, w sielsowiecie Kraśne, nad Uszą.
Historia
W okresie Rzeczypospolitej Obojga Narodów Kraśne (Krasne Sioło) było centrum starostwa niegrodowego leżącego do 1793 r. w województwie mińskim.
W czasach zaborów miasteczko w powiecie wilejskim, w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego.
W 1859 r. wzniesiono tu cerkiew prawosławną, w kwietniu 1908 roku poświęcono budynek mieszczący kaplicę katolicką i plebanię, a 15 sierpnia 1908 roku rozpoczęto budowę murowanego kościoła katolickiegoŻycie Ilustrowane, Nr. 36, 1909.
W latach 1921–1945 miasteczko i osada leżały w Polsce, w województwie wileńskimPrzynależność wojewódzka zmieniała się. Wieś leżała w województwie nowogródzkim (1921–1922), w Ziemi Wileńskiej (1922–1926) i w województwie wileńskim (od 1926)., w powiecie wilejskim, od 1927 roku w powiecie mołodeczańskim, w gminie Kraśne. Siedziba gminy Kraśne.
Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwało tu 1012 osób, 152 były wyznania rzymskokatolickiego, 539 prawosławnego, 2 ewangelickiego a 319 mojżeszowego i zadeklarowały polską przynależność narodową. Były tu 182 budynki mieszkalne.