Wraz z wrocławskim chirurgiem Alexandrem Tietzem, dokonał pierwszych kroków na drodze do neurochirurgii. Niósł pomoc cierpiącym pacjentom przez przecięcie właściwych korzeni nerwowych w rdzeniu kręgowym, aby w ten sposób przerwać drogi przewodzenia bólu. Sukcesy obu lekarzy przyciągały pacjentów z całej Europy i Rosji. Foerster stał się światowej sławy specjalistą w dziedzinie neurochirurgii, zostaje zapraszany na wykłady do Anglii i USA.
Po uzyskaniu tytułu profesora zwyczajnego od 1921 roku wykładał na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Wrocławskiego. Był jednym z pionierów światowej neurochirurgii. Był honorowym członkiem wielu zagranicznych towarzystw neurochirurgicznych, członkiem korespondentem Warszawskiego Towarzystwa Neurochirurgicznego.
Od końca maja 1922 do stycznia 1924 z przerwami na wypoczynek przebywał w ZSRR. Został tam zaproszony do udziału w leczeniu poważnie chorego Lenina. Mieszkał w Moskwie lub w wiejskiej posiadłości Lenina w Gorkach. Jego honorarium za leczenie wodza rewolucji wynosiło 30 tysięcy marek w złocie. Foerster podpisał świadectwo zgonu i protokół z sekcji zwłok Lenina.