Okręty podwodne serii S – amerykański typ okrętów podwodnych z dwudziestolecia międzywojennego i II wojny światowej, składający się z czterech nie związanych ze sobą typów zbudowanych według różnych konkurencyjnych projektów. Do roku 1925 ukończono budowę 51 okrętów tej serii, w tym 31 wybudowanych w stoczni Holland-EB według jej projektu EB73A, piętnaście okrętów typu S-3 (USN/PNY) oraz jeden okręt typu S-2 (Lake). Do służby w US Navy weszło 48 okrętów serii S. Jeden z okrętów typu S-1 – SS-130 – został przekazany w 1940 roku Royal Navy, a w konsekwencji polskiej Marynarce Wojennej jako ORP „Jastrząb” (P-551).
Geneza I wojna światowa uwidoczniła efektywność okrętów podwodnych w walce. Małe niemieckie U-Booty bardzo zaszkodziły komunikacji morskiej Wielkiej Brytanii, sprowadzając ten kraj na krawędź kapitulacjiNorman. Polmar: The American submarine s. 33-45. Jedynie taktyka konwojów do ochrony statków transportowych oraz wsparcie ograniczonych brytyjskich sił przeciwpodwodnych przez okręty amerykańskie umożliwiło pokonanie niemieckich okrętów podwodnych.