thumb|Płyta Desantu 3 Dywizji Piechoty I Armii WP w Warszawie thumb|Pomnik Kościuszkowców thumb|right|Tablica pamiątkowa przy ul. Solec 57 (od strony ul. Wilanowskiej) upamiętniająca ostatnią redutę powstańczą bronioną 23 września przez żołnierzy Zgrupowania „Kryska”, Zgrupowania „Radosław” i 9 pułku piechoty thumb|Tablica w Alejach Jerozolimskich 3 Przyczółek czerniakowski – nazwa przyjęta dla miejsca desantu żołnierzy 3 Dywizji Piechoty im. Romualda Traugutta w Warszawie na Górnym Czerniakowie (Solcu) w czasie powstania warszawskiego i późniejszych walk na przyczółku.
Działania te były częścią zakrojonych na większą skalę walk o przyczółki warszawskie we wrześniu 1944 roku.
Historia 15 września w czasie lądowania sił zwiadu berlingowców w godzinach rannych, na przyczółku zginął dowódca kompanii „Rudy” Andrzej Romocki ps. Morro. Najprawdopodobniej przez żołnierzy LWP uznany za Niemca, pomimo biało-czerwonej opaski na niemieckiej panterce. Według relacji świadka jego śmierci – Henryka Kończykowskiego „Halicza” – „Morro” zginął jednak od pojedynczego strzału oddanego od strony mostu Poniatowskiego i domu klubu żeglarskiego, zajętego wtedy przez NiemcówWróblewski J., Zośkowiec, Warszawa 2013, s. 309–310.