Z powodu dyskwalifikacji nie pojechał do Barcelony na igrzyska olimpijskie w 1992.
Po odbyciu kary zdobył srebrny medal na mistrzostwach świata w 1993 w Stuttgarcie za Szwajcarem Wernerem Günthörem. Na mistrzostwach świata w 1995 w Göteborgu zajął 3. miejsce.
Zwyciężył na igrzyskach olimpijskich w 1996 w Atlancie wynikiem 21,62 m osiągniętym w ostatniej kolejce. Na mistrzostwach świata w 1997 w Atenach odpadł w kwalifikacjach.
W 1998 wykryto u niego podwyższony poziom androstendionu, substancji zakazanej w lekkoatletyce. Chociaż Barnes twierdził, że nie wiedział o zakazie stosowania androsteronu, został dożywotnio zdyskwalifikowany.
Barnes zaczął grać w golfa, rywalizując o jak najdalsze uderzenie piłki golfowej. Zakwalifikował się do Mistrzostw Świata Long Drive 2005.
Rekordy życiowe Miejsce Wynik Miejsce Data Wynik w historii hala 22,66 Los Angeles 20 stycznia 1989 2. stadion23,12 Westwood20 maja 19903.
Przypisy
Linki zewnętrzne