Trybunał stwierdził, że nie ma wystarczających przesłanek, aby uznać, że protezy dają Pistoriusowi przewagę nad pełnosprawnymi sportowcami.

Warszawa 2011|thumb Aby wystąpić w Pekinie, musiał przebiec 400 metrów w czasie 45,55 s. W najlepszym swoim występie osiągnął czas o 0,7 s gorszy, więc nie miał szans na indywidualny start na igrzyskach. Pozostała nadzieja na start w sztafecie 4 × 400 metrów. Krajowy komitet olimpijski nie zdecydował się jednak wysłać Pistoriusa jako członka sztafety, tłumacząc to względami bezpieczeństwa (w biegu sztafetowym zawodnicy biegną razem, a nie każdy po swoim torze jak ma to miejsce w starcie indywidualnym). Niezrażony tym lekkoatleta wystąpił na igrzyskach paraolimpijskich, zdobywając złote medale na 100, 200 oraz 400 metrów. Jednocześnie rozpoczął już plan przygotowań do kolejnych Igrzysk Olimpijskich – Londyn 2012

19 lipca 2011 poprawił swój rekord w biegu na 400 m i wywalczył minimum na mistrzostwa świata w Daegu wynikiem 45,07iaaf.org – U.S.