Miało to zachęcać do budowy Thames Barrier.
Tekst odzwierciedla także desperację zespołu, który w 1979 walczył o przetrwanie z wysokim zadłużeniem, bez managera oraz kłótnią z ich wytwórnia płytową o to czy London Calling ma być pojedynczym czy podwójnym albumem. Wers „now don't look to us/All that phoney Beatlemania has bitten the dust” („teraz nie patrzcie na nas/Udawana beatlemania gryzie ziemię”) odzwierciedla sytuację zespołu po zakończeniu boomu na punk rock w Anglii w 1977.
Muzycznie, piosenka daleko odbiegła od ich wcześniejszego, szałowego punk rocka z układem akordów I-IV-V-I, stylu, który przykładują takie utwory jak „Career Opportunities” oraz „I'm So Bored with the U.S.A.”. Utwór jest na kluczu moll, co jest rzadko spotykane wcześniej u The Clash. Jak większość utworów z London Calling, włączając „The Card Cheat”, „Revolution Rock” oraz „Jimmy Jazz”, piosenka nie kończy się poprzez stopniowe wyciszenie, jak większość piosenek rock and rollowych. W zamian urywa się nagle wraz z tajemniczym tekstem Joego Strummera „I never felt so much a-like...” („Nigdy się tak nie czułem”) oraz dźwiękami alfabetu Morse’a.