Józef Kotarbiński pisząc o jego zaletach pedagogicznych, ale niedostatkach jako organizatora pracy; bezpośrednią przyczyną dymisji Derynga była obietnica podwyżki gaż złożona chórzystom bez porozumienia z dyrekcją, co po tym, jak okazała się być bez pokrycia wywołało strajk niezadowolonych pracowników.
W 1879 założył przy ulicy Danielewiczowskiej w Warszawie (w gmachu Granzowa, dawnej bóżnicy) prywatną szkołę dramatyczną, z której wyszli m.in. aktorzy tacy, jak: Maria Wisnowska, Klementyna Czosnowska, Antoni Siemaszko, Mieczysław Frenkiel, Edmund Rygier, Józef Chmieliński.
Później Deryng znów trafił na prowincję, wędrując po Polsce z własną trupą teatralnąO działalności aktorskiej Derynga w Galicji zob: Edward Webersfeld, Teatr Prowincjonalny w Galicji. 1850–1908, „Scena i Sztuka” (cykl) 1908–1909, a także organizując imprezy i widowiska. Zapomniany, zmarł w niedostatku we Lwowie.
Emilian Deryng był ojcem aktorki Marii Walewskiej z domu Deryng.
Pochowany na cmentarzu Łyczakowskim.