(GAD CD 125, 2020) info: książeczka do płyty. W roku 1981 opuścił Crash, zasilając jazzową grupę String Connection. W 1982 roku debiutował jako band leader z własnym septetem, na festiwalu „Jazz nad Odrą”, zaś w 1983 roku nagrał swoją pierwszą autorską płytę, zatytułowaną Zbigniew Lewandowski. Od tego czasu zakładał własne zespoły od tria do septetu o szerokiej rozpiętości stylistycznej (akustyczny i elektryczny mainstream, electric jazz, fusion, salsa). Współpracował z czołowymi polskimi jazzmanami, a byli to: Tomasz Stańko, Zbigniew Namysłowski, Janusz Muniak, Jarosław Śmietana, Sławomir Kulpowicz, Krzesimir Dębski, Wojciech Karolak, Jan Ptaszyn Wróblewski, a także z gwiazdami europejskiego i amerykańskiego jazzu oraz z muzykami bluesowymi, m.in.: Erling Kroner, Bernt Rosengren, Hans Hartmann, David Friesen, Mike Stern, Mike Russel, Mfa Kera, Kenny Carr, Carlos Johnson. Jako muzyk sesyjny i na estradzie współpracował m.in. z Krystyną Prońko, Krzysztofem Krawczykiem, Edytą Geppert, Tomaszem Szwedem, Leszkiem Cichońskim, José Torresem, a także z wieloma orkiestrami rozrywkowymi, m.in. Alex Band. Koncertował w NRD, RFN, Czechosłowacji, Finlandii, Szwecji, Danii, Jugosławii, Francji, Hiszpanii.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Zbigniew Lewandowski (muzyk) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.