Gdy w XVII w. na skutek 300-letniego prześladownia buddyzmu przez konfucjańską dynastię panującą w Korei mnisi stali się najniższą warstwą społeczną, buddyzm przetrwał tylko w odległych klasztorach. Wielką rolę odegrał właśnie ten klasztor. Około 1725 r. mistrz sŏn Hwansŏng Chian (1644–1729) rozpoczął w nim serię spotkań poświęconych propagowaniu Dharmy i zgromadził ok. 1400 uczestników. Został więc skazany na zesłanie na wyspę Cheju, gdzie zmarł tydzień później. Stela mu poświęcona znajduje się w klasztorze Taehung. Jego następcą został Hamwol Haewon (1691–1770)Chris Verebes, Empty House. Zen Masters and Temples of Korea, s. 207.

Głównym budynkiem klasztoru jest Hala Buddy Maitrei, która liczy sobie ponad 20 m wysokości. Jest to jedyny stary, 3-kondygnacyjny drewniany budynek w KoreiSkarb Narodowy nr 62. Każda kondygnacja nosi inną nazwę: parter – Sala Wielkiego Współczucia; 1 piętro – Sala zgromadzeń Smoczego Kwiatu; 2 piętro – Sala Maitrei. Posąg Maitrei ma 11,82 m wysokości;