Skażenie organizmu następuje również poprzez kontakt pyłu z oczami oraz przez kontakt z roztworami.
Pyły siarczanu manganu(II) działają drażniąco na drogi oddechowe i oczy. Po jego spożyciu pojawia się pieczenie w gardle, wymioty i biegunka. W ciężkich przypadkach zdarza się uszkodzenie wątroby, nerek, układu nerwowego i jąder. Podczas kontaktu ze skórą może nastąpić poparzenie chemiczne.
Pierwsza pomoc W wypadku połknięcia substancji należy przepłukać wodą usta. Następnie należy przepłukać żołądek wodą z dużą ilością węgla aktywnego oraz tlenku magnezu, a potem podać środek przeczyszczający.
W wypadku skażenia oczu należy je najpierw oczyścić mechanicznie, a następnie przemywać je długo i obficie zimną wodą. Należy też wpuścić 1-2 krople oleju rycynowego dla złagodzenia bólu.
Skażoną skórę należy oczyścić mechanicznie, potem wodą, a następnie alkoholem z wodą i łagodnym mydłem.
W każdym wypadku należy skonsultować się z lekarzem.
Działanie na organizmy wodne Podobnie jak inne rozpuszczalne związki manganu(II), działa szkodliwie na system nerwowy ryb. Mikroorganizmy nie są wrażliwe na niskie stężenia .
Przypisy
Linki zewnętrzne
Manganu(II), siarczan Kategoria:Nieorganiczne sole manganu(II)