Jednocześnie potępia Stanisława za romans z Maliną, co prowadzi do kłótni między braćmi, a od córki okrutnym przesłuchaniem próbuje wymusić prawdę o domniemanej zdradzie jej matki.
Niebawem to Bolesław zaczyna przejmować inicjatywę w rywalizacji z bratem. Napotkawszy Malinę, brutalnie ją uwodzi. Stanisław z kolei podupada na zdrowiu i ostatecznie umiera. Jego fortepian zostaje sprzedany, a jego pokój – na życzenie Bolesława – starannie oczyszczony. W końcowej scenie Bolesław odjeżdża na koniu z Olą, odzyskując wigor i chęć do życia.
Różnice pomiędzy opowiadaniem a filmem W porównaniu z pierwowzorem literackim Iwaszkiewicza film Wajdy zawiera szereg scen, które nie pojawiają się w opowiadaniu:
sceny wzajemnego zauroczenia Stanisława i Maliny (wspólna jazda na rowerze, wymiana spojrzeń podczas wycieczki na jezioro wraz z Olą, wreszcie wielkanocny dyngus), które podkreślają żywiołowość oraz biologiczny erotyzm Maliny; impulsywny dialog zazdrosnego Bolesława ze Stanisławem, następujący wtedy, gdy Bolesław wpatruje się w obraz Malczewskiego; scena ta unaocznia początkową niechęć Bolesława do zmysłowej miłości; poniżenie Maliny przez Bolesława w trakcie choroby brata;