Po zakończeniu wojny przeniósł się do Środy Wielkopolskiej, gdzie jego ojciec został naczelnikiem poczty ale naukę kontynuował w poznańskim Gimnazjum im. Karola Marcinkowskiego. Tam był kierownikiem kółka liturgicznego i sekretarzem Sodalicji Mariańskiej. W opinii wystawionej mu przez prefekta (katechetę) widnieje zapis o "głębokiej pobożności, częstym przystępowaniu do komunii i aktywnym udziale w życiu religijnym szkoły". W lutym 1947 zdał maturę.
Znał biegle języki: angielski, francuski, niemiecki i łaciński, w mniejszym stopniu miał znać włoski.
Działalność kapłańska i naukowa Po zdaniu matury Aleksander Bystry wstąpił do Seminarium Duchownego w Gnieźnie. W latach 1948–1952 studiował teologię w Poznaniu. 7 czerwca 1952 przyjął święcenia kapłańskie z rąk abpa Walentego Dymka i jako wikariusz został skierowany do Kępna, gdzie miał być katechetą. W 1953 księdza przeniesiono do Buku gdzie pełnił funkcję wikariusza przez dwa lata.
W 1955 został skierowany na specjalistyczne studia do Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. W 1961 obronił rozprawę doktorską Obrona zgodności wiary z wiedzą w pismach ks.