Qal’at Sim’an Qal’at Sim’an (arab. قلعة سمعان) to pozostałości kompleksu wzniesionego z inicjatywy cesarza Zenona Izauryjczyka w latach 470–480 w miejscu ascezy Szymona Słupnika (386–429). Do dziś zachowały się pozostałości słupa oraz wybudowanego nad nim kościoła na planie krzyża – słup znajduje się pośrodku, na ośmiokątnym placu (prawdopodobnie oryginalnie zadaszonym kopułą), wokół którego zachowały się ruiny czterech naw. Z powierzchnią ponad 5 tys. m² kościół był jedną z największych świątyń w historii i mógł pomieścić 10 tys. wiernych. Kompleks był prężnym centrum pielgrzymkowym, przy czym pielgrzymi zatrzymywali się w nieopodal położonym miasteczku Dair Seman, ówczesnym Telanissos.
Ruwaiha i Dżarada Ruwaiha (arab. رويحة) znajduje się 25 km od Al-Bara, na obrzeżach współczesnej osady. Ostały się tu ruiny kamiennej bazyliki z charakterystycznym kamiennym łukiem nad nawą główną. Przy kościele znajduje się nakryty kopułą grobowiec niejakiego Bissosa, syna Pardosa.
W Dżaradzie (arab. جاراده), oddalonej od Ruwaihy o 2 km, znajduje się zachowana w całości sześciopiętrowa wieża o niewiadomym przeznaczeniu.
Przypisy
Kategoria:Historia Syrii Kategoria:Miasta starożytne Kategoria:Obiekty z listy dziedzictwa UNESCO w Syrii Kategoria:Stanowiska archeologiczne w Syrii Kategoria:Syria (prowincja rzymska)