jednak niektóre „Martwe Miasta” są trudno dostępne bez przewodnika.
Nazwa „Martwe Miasta” Nazwa „Martwe Miasta”, wprowadzona w 1933 roku przez Matterna (fr. „villes mortes”), jest myląca, ponieważ pozostałości wskazują na wiejski charakter osad, z kilkoma cechami miejskimi. W sumie na terenie masywu naliczono według jednych źródeł 700 lub 780 a według innych 820 osad.
„Martwe Miasta” wpisane na listę UNESCO znajdują się w ośmiu parkach archeologicznych w okolicach Dżabal Seman i Dżabal Halaka na północy, Dżabal Barisza i Dżabal Al-Al'a w części środkowej oraz Dżabal az-Zawijja na południu, które obejmują m.in.:
Dżabal Semani Dżabal Halaka na północy: Część środkowa: Dżabal az-Zawijja na południu: Basufan Bauda Al-Bara (Kapropera) Barad (Kaprobarada) Babiska Bauda Burdż Hajdar Bakirha Btirsa Dair Seman (Telanissos) Barisza Dana Turmanin Berrisz Dżarada Fafirtin Bettir M’rara Kalota Ad-Dana Ruwaiha Charab Sams Dar Kita Serdżilla Muszabbak Dēhes Szinszara Kafr Nabu Dair Seta Qal’at Sim’an Kalb Lauza Refade Kirkbize Simkhar
Architektura Większość osad składa się z 20–60 kamiennych budynków postawionych bez uprzednich formalnych planów – nie ma tu wytyczonych parceli czy ulic.