Aby uniknąć kłopotów, Henryk VII poprosił kuzyna Ludwika XX, króla Hiszpanii Jana Karola o potwierdzenie tytułu dla Karola Filipa, co król Hiszpanii uczynił, mimo protestów legitymistów.
Wojskowy i Szpitalny Zakon św. Łazarza z Jerozolimy W 2004 r. książę Karol Filip został wybrany wielkim mistrzem odłamu Zakonu Rycerzy św. Łazarza określanego mianem Obediencji Orleańskiej. W tym okresie Zakon, który powstał w czasach wypraw krzyżowych i od XIII w. (czasów króla Filipa III Śmiałego) do XVIII w. znajdował się pod protekcją królów Francji, miał dwie historyczne obediencje - Maltańską i Paryską. Kiedy w 2004 r. doszło do połączenia tych dwóch struktur część członków dawnej Obediencji Paryskiej nie uznała tego porozumienia i powołała swoją strukturę zakonną pod protektoratem tytularnego Henryka VII Orleańskiego. Nominacja księcia Andegawenii wzbudziła wiele kontrowersji w podzielonym zakonie. Ostatecznie książę nie został uznany przez połączone obediencje historyczne i Obediencja Orleańska stworzyła w świecie równoległą strukturę Zakonu Rycerzy św. Łazarza.