Od 1941 do marca 1943 pełnił funkcję zastępcy komendanta Obwodu Związku Walki Zbrojnej – Armii Krajowej Jarosław, a następnie, aż do rozwiązania Armii Krajowej w lutym 1945, był komendantem Obwodu, a od 1945 do 1949 prezesem WIN w województwie krakowskim. W lipcu 1944 dowodził zgrupowaniem partyzanckim. W tym samym roku został awansowany do stopnia kapitana.

Wiosną 1945 rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim. Od listopada 1945 działał w Zrzeszeniu Wolność i Niezawisłość używając pseudonimów „Bartosz”, „Krystyna”, „Roman”, „Teofil”. Został aresztowany przez UB 8 stycznia 1947 i wyrokiem Wojskowego Sądu Rejonowego w Krakowie z 17 marca 1948 skazany na 6 lat więzienia oraz utratę praw publicznych i obywatelskich praw honorowych na 3 lata i przepadek całego mienia. Kara więzienia na mocy amnestii z 22 lutego 1947 została zmniejszona do 3 lat więzienia. W czasie pobytu w więzieniu wytoczono mu ponownie proces, w wyniku którego wyrokiem Wojskowego Sądu Rejonowego w Krakowie został skazany na wieloletnie więzienie. Karę odbywał w więzieniach w Krakowie przy ul. Montelupich, w Rawiczu, w Warszawie na Mokotowie i w Strzelcach Opolskich. Wyszedł na wolność 10 sierpnia 1954. Władze emigracyjne awansowały go do stopnia majora.