Ponieważ Tăng Hội był wykształconym mnichem i jego praktyka była mocna, był w stanie przezwyciężyć wszelkie obawy króla.
Ponieważ w Jianye nie było mnichów, Tăng Hội sprowadził ich z Jiaozhou, w celu uzyskania odpowiedniej ich liczby w ceremoniach ordynacyjnych. Założył w Jianye ośrodek medytacji pod nazwą Pierwsza Świątynia (Jiangchu siKlasztor ten kilkakrotnie zmieniał nazwę. Z relacji Thich Nhat Hanha wynika, że w X i XI wieku stał się on miejscem powstania szkoły fayan i miejscem jej rozkwitu. Klasztor ten nosił nazwę Qinglian i znajdował się w Jinglin (Nankin). Praktykowali w nim tacy uczniowie mistrza Fayana Wenyi jak m.in. Bao’en Xuanze, Fa'an i Bao’en Guangyi. W okresie dynastii Ming cesarz Zhū Dì (朱棣) rozkazał wybudować w klasztorze dziwięciokondygnacyjną stupę. W czasie walk w latach 1851-1864 klasztor został całkowicie zniszczony, tak że nie pozostał nawet ślad. Być może Jiangchu si i Qinglian si to ten sam klasztor) zwana czasem także Ośrodkiem Buddy. Złożył tam śarira Śakjamuniego. Zaczął organizować ceremonie ordynacyjne i nauczał nowych mnichów. Po raz pierwszy w historii Chin, Chińczycy mogli zostać mnichami i praktykować jak i jako buddyjscy mnisi. Dotyczyło to również Chińczyków z innych części Chin.