Pod koniec 1943 r. japońskie dowództwo w Sajgonie na obszar Azji Południowo-Wschodniej wydało rozkaz o organizowaniu spośród obcokrajowców sił ochronnych (tzw. Giyu-gun) i pomocniczych (tzw. Heiho). Heiho byli przydzielani do poszczególnych japońskich jednostek wojskowych, pełniąc funkcje robotników, kierowców, tragarzy, tłumaczy, pomocników w sztabach itp. W niemieckich siłach zbrojnych analogiczne zadania spełniali tzw. Hiwisi (Hilfswillige). Heiho przechodzili jedynie kilkumiesięczne podstawowe szkolenie wojskowe. Trenowali z bambusowymi kijami zamiast karabinów. Zazwyczaj służyli nieuzbrojeni, czasami mieli ręczne karabiny piechoty. W kilku przypadkach Japończycy przydzielili ich do walki z partyzantami. Na systemie Heiho Japończycy wzorowali się przy tworzeniu w październiku 1943 r. indonezyjskiej formacji zbrojnej zwanej Pembela Tanah Air (PETA).
Linki zewnętrzne Ochotnicy indonezyjscy w służbie imperialnej Japonii Krótka historia Heiho
Kategoria:Formacje kolaboranckie w służbie cesarskiej Japonii Kategoria:Historia Azji Kategoria:Historia Indonezji