W grudniu 1942 roku została przerzucona do Tunezji, gdzie walczyła przeciwko wojskom amerykańskim. W maju 1943 roku została całkowicie rozbita przez wojska amerykańskie i przestała istnieć.
Oficerowie dowództwa dywizji Dowódcy dywizji gen. wojsk panc. Ferdinand Schaal (1939–1941) gen. por. Wolfgang Fischer (1941–1943) gen. por. Friedrich Freiherr von Broich (1943)
Struktura organizacyjna Skład w 1939: 8 pułk pancerny (Panzer-Regiment 8) 86 zmotoryzowany pułk piechoty (Infanterie-Regiment 86 (mot.)) 2/29 pułku artylerii (II. / Artillerie-Regiment 29) 1/8 pułku rozpoznawczy (I. / Aufklärungs-Regiment 8) Skład w 1940: 4 Brygada Pancerna (Panzer-Brigade 4) 7 pułk pancerny (Panzer-Regiment 7) 8 pułk pancerny (Panzer-Regiment 8) 10 Brygada Strzelców (Schützen-Brigade 10) 69 pułk strzelców (Schützen-Regiment 69) 86 pułk strzelców (Schützen-Regiment 86) 706 ciężka kompania broni wsparcia piechoty (Schwere Infanterie-Geschütz-Kompanie 706) 90 pułk artylerii (Artillerie-Regiment 90) 90 batalion rozpoznawczy (Aufklärungs-Abteilung 90) 90 dywizjon przeciwpancerny (Panzerjäger-Abteilung 90) 90 batalion pionierów (Pionier-Bataillon 90) 90 batalion łączności (Nachrichten-Abteilung 90) Skład w 1943: 7 pułk pancerny (Panzer-Regiment 7) 10 Brygada Grenadierów Pancernych (Panzergrenadier-Brigade 10) 69 pułk