Utworzono dwa rezerwaty: Rezerwat Alberta, który objął tereny pomiędzy rzeką Rutshuru a południowym krańcem Jeziora Edwarda oraz drugi na terenach na północny wschód od jeziora Kiwu, między wulkanem Sabyinyo a misją katalicką Tongres Sainte Marie.
W ochronę goryli i regionu Wirunga zaangażował się król Belgów Albert I Koburg (1875–1934), który 21 kwietnia 1925 roku wydał dekret o utworzeniu parku narodowego – pierwszego tego typu obszaru chronionego na terenie Afryki. Park został nazwany cześć króla Parkiem Narodowym Alberta (fr. Parc Albert).
Park początkowo ochroną obejmował trzy góry masywu Wirunga. Jego powierzchnia wynosiła 200 km². Polowanie na goryle i inne gatunki było całkowicie zabronione, z wyjątkiem przypadków samoobrony. Granice parku zostały wytyczone bez wzięcia pod uwagę warunków geograficznych czy ekonomicznych. Generalny gubernator kolonii uznał granice parku w dekrecie z 10 lipca 1925 roku.
Z czasem powierzchnia parku została powiększona o tereny równinne na północnym wschodzie, Jezioro Edwarda i Ruwenzori identyfikowane z Górami Księżycowymi z mapy Ptolemeusza z II w. n.e.