Wspierał szkolnictwo, wspomagał ubogich, odznaczał się bezpośredniością i bezinteresownością. Za swą działalność został wyróżniony przez władzę świecką i kościelną. W 1925 wszedł do kapituły kolegiaty pułtuskiej jako kanonik, następnie jako prałat. 2 maja 1923 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski „za zasługi, położone dla Rzeczypospolitej Polskiej przez ofiarną i filantropijną działalność". Ponadto otrzymał Złoty Krzyż Zasługi oraz tytuł „Honorowego Obywatela Przasnysza” (1932).

W imieniu biskupa Nowowiejskiego 17 czerwca 1923 wprowadzał pasjonistów do zrujnowanego klasztoru bernardynów. W sierpniu 1926 był gospodarzem ogólnopolskich uroczystości przeniesienia do Rostkowa relikwii św. Stanisława Kostki. Od 1934 do końca II wojny światowej wspomagał go w pracy duszpasterskiej jako wikariusz ks. Kazimierz Gwiazda. Cały okres okupacji hitlerowskiej dzielił z parafianami w Przasnyszu. Udzielał pomocy Żydom i innym osobom ukrywającym się.

Zmarł po 35 latach pracy w Przasnyszu. 13 maja 1946 został pochowany na miejscowym cmentarzu parafialnym.

Przypisy