Archiwalne źródła historyczne wspomniały mieszkańców wsi pochodzących z niższych stanów. Pierwszy zachowany zapis związany ze wsią w 1420 wspomniał kmiecia pabianowskiego Wojciecha, a w 1433 wspomniano kolejnego, niejakiego Czajkę. W 1479 kapituła poznańska zarządziła obejrzenie szkód, jakie kmiecie z Pabianowa wyrządzili panu Stanisławowi Pleszewskiemu kanonikowi poznańskiemu oraz przeoryszy z Poznania. W 1480 z wykazu wierzytelności na rzecz kapituły poznańskiej odnotowano, że Ninkowo i Pabianowo dłużne były połowę grzywny prawdopodobnie z tytułu czynszu. W 1496 kapituła poznańska na skutek skarg wikariuszy katedry poznańskiej, że kmiecie ze wsi Junikowo i Pabianowo wycinają drzewa oraz zarośla w lasach wsi Górczyn, postanowiając, że kanonik poznański Andrzej Rogaliński, regens wsi Junikowo i Pabianowo, ma wymierzać winnym karę finansową w wysokości jednej kopy groszy.