Od roku 1988 startował w lidze brytyjskiej (w klubach Poole Pirates, Oxford Cheetahs, Swindon Robins, King’s Lynn Stars, Ipswich Witches oraz Isle Of Wight Islanders), natomiast od 1996 w lidze polskiej, reprezentując barwy Stali Rzeszów (1996), Unii Leszno (1997), Pergo Gorzów Wielkopolski (2000), Polonii Piła (2001) i WKM Warszawa (2002). Posiada jeden medal DMP: brązowy (2000), który zdobył z zespołem Pergo Gorzów Wielkopolski. Występował również na torach w Szwecji (m.in. w klubie Västervik Speedway).
W świecie żużlowym „wsławił się” w roku 1995, kiedy podczas trwania Grand Prix Wielkiej Brytanii w Londynie uderzył w twarz Tomasza Golloba po biegu, w którym upadł.
Po zakończeniu kariery był m.in. menedżerem narodowej drużyny Australii. Zajął się również tuningiem silników żużlowych.
Przynależność klubowa Wielka Brytania Poole Pirates (1988–1990) Oxford Cheetahs (1991) Poole Pirates (1992–1994) Swindon Robins (1995) Poole Pirates (1996–1998) Oxford Cheetahs (1999) King’s Lynn Stars (2000) Ipswich Witches (2001–2003) Oxford Silver Machine (2003) Isle of Wight Islanders (2004–2005) Poole Pirates (2006–2007)
Dania Fredericia MK (1991)
Szwecja Västervik Speedway (1991–1992) Västervik Speedway (1994) Västervik Speedway (1996–2004)