namalował portrety hetmana i jego małżonki.
Mecenat Stanisława Augusta Poniatowskiego Przypuszczalnie jeszcze za życia Augusta III Marteau uzyskał stanowisko nadwornego artysty. Jednak dopiero opieka, jaką roztoczył nad młodym artystą Stanisław August, pozwoliła mu na pełne rozwinięcie kariery. W latach 1768–1780 twórca mieszkał przy ul. Jezuickiej (w pobliżu Zamku Królewskiego), gdzie przyjmował wizyty króla. W 1792 r. przeniósł się do kamienicy przy ul. Świętokrzyskiej.
W latach 1780–1783 Marteau udzielał lekcji malarstwa Annie Rajeckiej, późniejszej królewskiej stypendystce – pierwszej polskiej artystce, której prace zaprezentowano w paryskim Salonie. Rajecka wysoko ceniła Marteau, utrzymywała też z nim kontakt i po swoim wyjeździe do Francji. Opinię o nim przekazała mężowi, Pierre-Marie Gault de Saint Germainowi, który uwzględnił osobę Marteau w przygotowywanym opracowaniu dziejów malarstwa francuskiego, porównując go do Quentina de La Toura.