W czasie I wojny światowej, od 1 sierpnia 1914 służył w cesarskiej i królewskiej armii, gdzie był dowódcą plutonu, a następnie kompanii. W czasie walk na froncie rosyjskim, 28 sierpnia 1914 został ranny pod Lublinem i do 1 maja następnego roku był leczony w szpitalach, z czego – na polecenie komisji superrewizyjnej – przez miesiąc przebywał na kąpielach w Cieplicach. Po wyleczeniu odesłano go do szkolenia oddziałów zapasowych 31 pułku strzelców w Cieszynie.

Był jednym z polskich oficerów, którzy przygotowali przewrót wojskowy w Cieszynie w 1918. Zasługą Barteczka było zajęcie 31 października 1918 składu broni i amunicji na strzelnicy w Boguszowicach. 1 listopada 1918 wstąpił do rodzącego się Wojska Polskiego. Uczestnik obrony Śląska Cieszyńskiego w walkach z Czechami od 23 stycznia do 13 lutego 1919. Później z batalionem 7 pułku piechoty Ziemi Cieszyńskiej został wysłany do obrony Lwowa w czasie wojny polsko-ukraińskiej. 27 sierpnia 1919 otrzymał urlop. Komendant placu i adiutant dowódcy garnizonu w Cieszynie od 2 października 1920 do 3 maja 1921. Od 4 maja tego roku uczestniczył w III powstaniu śląskim.