Na Ziemi Świętej Śmierć córki, Blezylli oraz papieża Damazego I całkowicie odmieniły życie Pauli oraz Hieronima. We wrześniu 385 roku Paula wraz z córką Eustochią opuściła Rzym, aby na Wschodzie prowadzić życie monastyczne. W Antiochii dołączyła do Hieronima, który wyruszył z Rzymu miesiąc przed nią. Początkowo zwiedzała najważniejsze miejsca Ziemi Świętej, później wyruszyła do Egiptu i Palestyny w celu bliższego poznania praktyk anachoretów i cenobitów. Ostatecznie wraz z Hieronimem osiedli w Betlejem, gdzie założyli dwa klasztory: żeński i męski.
Paula miała duży udział w pisaniu prac św. Hieronima. Wszyscy troje byli zaangażowani w ówczesne wydarzenia m.in. związane z Orygenesem.
Zmarła w wieku 57 lub 59 lat i została pochowana w Nazarecie.
Kult thumb|Święta Paula Rzymianka adorująca Dzieciątko Jezus wraz ze świętym Hieronimem thumb|Tradycyjne przedstawienie świętej Pauli na barwnej litografii Jest patronką wdów. Jej wspomnienie liturgiczne obchodzone jest w dzienną pamiątkę śmierci. W ikonografii św. Paula przedstawiana jest, jako: przeorysza z książką, pielgrzym w towarzystwie Hieronima i Eustochii, leżąca z twarzą do ziemi przed grotą w Betlejem, wchodząca na statek często z płaczącym dzieckiem pozostającym na brzegu, płacząca nad dziećmi, z atrybutami Męki Pańskiej, trzymająca zwój z epistołą św.