W 1963 urodziła syna, Dawida, następnie w tym samym roku wyszła za mąż za jego ojca, krytyka literackiego i poetę Zbigniewa Bieńkowskiego. Następnie wraz z mężem wyjechała na stypendium do USA. Przed powrotem do Polski w 1970 zwiedziła jeszcze m.in. Francję, Holandię i Niemcy. W 1967 wydała poświęcony synowi tomik poezji: Czekanie na Dawida. W 1970, po odejściu męża (związał się bez ślubu z Adrianą Szymańską), a w konsekwencji emocji z tym związanych wyalienowała się i popadła później w chorobę alkoholową. Pomoc bliskich pomogła jej wrócić do aktywności twórczej.
W 1971 roku podczas Warszawskiej Jesieni, jej Erotyki zostały wykonane do muzyki Tadeusza Bairda.
Po długiej przerwie, w 1995 roku wydała swój ostatni tom wierszy.
Recepcja twórczości W pracy o tożsamości kobiecej w polskiej poezji, autorka Anna Nasiłowska analizuje twórczość Małgorzaty Hillar pod kątem jej deklarowanego pod koniec życia feminizmu. Poetka opisała siebie jako feministkę, tworzącą pod silnym wpływem trudnego dzieciństwa z opresyjną matką. Na wprost „feministyczne” utwory typuje tylko dwa: Kropla deszczu oraz Życie jest jedno.