Poza działalnością literacką brał czynny udział w oświeceniowych ruchach republikańskich. Już od początku swej działalności politycznej związał się ze środowiskiem przygotowującym powstanie kościuszkowskie będąc kurierem zagranicznym. W tym okresie był łącznikiem Drezna z warszawską dywizją gen. Józefa Wodzickiego. W roku 1787 zakupił podszydłowiecki majątek Dobrut, na którym gospodarował. W tym też roku podróżującemu przez Radom do Kaniowa Stanisławowi II Augustowi ofiarował w imieniu obywatelstwa powiatu radomskiego swoje wiersze. W czasie obradowania Sejmu Czteroletniego przebywał w Warszawie, pilnie obserwował sytuację polityczną, uczestnicząc w sejmowej dyskusji publicystycznej. W roku 1792 (29 lipca) został obdarowany przez króla 20 dukatami. 14 kwietnia 1794 znalazł się w kręgu powstańców kościuszkowskich dowodząc Milicją Sandomierską jako pułkownik i trafił tym samym na listę podejrzanych gen. Igelströma. Dzień później (15 kwietnia) podjął się organizacji Radomskiego Korpusu Ochotników, dzięki czemu został dostrzeżony w centralnej administracji powstańczej zostając (23 sierpnia 1794) członkiem Sądu Kryminalnego Wojskowego. Po upadku insurekcji i klęsce państwa polskiego w 1795 r. próbował udać się na emigrację do Saksonii.