W 1991 roku Reck wraz z kolegami z Werderu zdobył Puchar Niemiec. Dzięki temu w sezonie 1991/1992 wystąpił w Pucharze Zdobywców Pucharów docierając do finału, a w nim pokonując AS Monaco 2:0. Pasmo sukcesów Reck kontynuował w następnym sezonie (1992/1993), gdy po raz drugi (i ostatni) w karierze został mistrzem kraju. W 1994 roku także po raz drugi zdobył niemiecki puchar, a w 1995 roku został wicemistrzem. W sezonie 1995/1996 na skutek kontuzji stracił na jakiś czas miejsce w składzie na rzecz Franka Rosta, ale odzyskał je już w następnym sezonie, jednak z Werderem plasował się już w środku tabeli.
Latem 1998 roku Reck odszedł do FC Schalke 04, w którym zastąpił odchodzącego do A.C. Milan Jensa Lehmanna. Swój pierwszy mecz dla Schalke rozegrał dopiero 15 grudnia, a jego drużyna wygrała na wyjeździe 2:1 z Eintrachtem Frankfurt. Początkowo walczył o miejsce w wyjściowej jedenastce z Frode Grodåsem, ale ten po sezonie odszedł z zespołu. W 2001 roku z Schalke wywalczył Puchar Niemiec, a także zajął 2. wicemistrzowskie miejsce w lidze. W sezonie 2001/2002 znów został zwycięzcą krajowego pucharu, a w lidze zdobył swojego jedynego gola (z rzutu karnego w wygranym 4:0 spotkaniu z FC St. Pauli).