Frank Rost (ur. 30 czerwca 1973 w Karl-Marx-Stadt) – niemiecki piłkarz, występował na pozycji bramkarza.
Kariera klubowa Rost pochodzi z miasta Karl-Marx-Stadt, obecnie zwanym Chemnitz. Karierę piłkarską rozpoczął jednak w Lipsku w tamtejszym klubie Lokomotive, ale mając 9 lat podjął treningi w Chemie Böhlen. Jako 13-latek powrócił do Lokomotywy, a następnie przez krótki okres był zawodnikiem amatorskiej drużyny 1. FC Markkleeberg.
W 1992 roku, po zjednoczeniu Niemiec, Rost przeniósł się na zachód i został piłkarzem Werderu Brema. W kolejnych latach pozostawał w cieniu Olivera Recka. W 1993 roku nie rozgrywając żadnego meczu został mistrzem Niemiec, a rok później będąc w podobnej sytuacji zdobywcą Pucharu Niemiec. W Bundeslidze zadebiutował dopiero w sezonie 1995/1996, a fakt ten miał miejsce 11 sierpnia 1995 w zremisowanym 1:1 spotkaniu z Fortuną Düsseldorf. Wystąpił wówczas w 14 ligowych spotkaniach na skutek kontuzji Recka. W kolejnych dwóch sezonach tylko 2 razy pojawiał się na boiskach Bundesligi, a Werder plasował się w środku tabeli. Latem 1998 Reck odszedł do FC Schalke 04 i Frank stał się pierwszym bramkarzem klubu z Weserstadion. Wywalczył wówczas swój drugi w karierze puchar kraju. W 2000 roku awansował do jego finału, ale Werder uległ Bayernowi Monachium 0:3.