Karierę w modelingu zakończyła niedługo po premierze filmu Do widzenia, do jutra. W marcu 1963 r. jej portret autorstwa Marca Riboud ukazał się na okładce amerykańskiego opiniotwórczego czasopisma „Show” poświęconego sztuce.
Od końca lat 50 XX w. zmagała się z alkoholizmem, co poskutkowało wyrzuceniem jej z Mody Polskiej w połowie lat 60 XX w. i bojkotem w środowisku aktorskim. W kwietniu 1964 r. została skazana na rok więzienia i karę grzywny za napaść na milicjanta (będąc pijaną), kary nie wykonano.
Życie prywatne Pozostawała w nieformalnym związku z Tusikiem Strumiłłą i aktorem Adamem Pawlikowskim. W 1961 poślubiła plastyka, Jana Rafała Floriana Zamoyskiego, z którym rozwiodła się już w następnym roku. W 1962 wyszła za aktora dubbingu i reżysera dźwięku Włodzimierza Kozłowskiego, z którym rozwiodła się w 1972. W 1990 wzięła ślub z robotnikiem Janem Perzyną.
W latach 90 XX w. pogłębił się alkoholizm, brała udział w regularnych, kilkudniowych libacjach alkoholowych. Mocno zaniedbała wygląd, miała problemy finansowe. Zmarła 19 marca 1997 r., najprawdopodobniej na skutek wylewu krwi do mózgu lub zawału serca. Została pochowana na cmentarzu komunalnym Północnym w Warszawie.