Mieszkał we Lwowie. 30 maja 1912 w przystępie manii prześladowczej dokonał zamachu na dzierżawcę Hotelu George we Lwowie, Leona Bohosiewicza. Tego dnia tuż przed godz. 14 śledził ofiarę od hotelu aż do ulicy Karola Ludwika, po czym koło kawiarni Imperial strzelił dwukrotnie: raz w klatkę piersiową, a następnie – już do leżącego – w głowę, raniąc w policzek. Chwilę potem został zatrzymany przez żołnierza policyjnego. Na policji uznano, że zachowuje się nienormalnie, jako że twierdził, że cierpi niedostatek spowodowany przez Bohosiewicza, który miał go zwolnić z pracy w Hotelu Imperial i prześladować. Po złożeniu wyjaśnień został przekazany do aresztu. Stan postrzelonego mężczyzny uznano za niegroźny. Pod koniec czerwca 1912 zapowiedziano poddanie Huskowskiego badaniom psychiatrycznym.

24 lipca 1912 przewieziono Huskowskiego do Państwowego Zakładu dla Umysłowo Chorych we Lwowie-Kulparkowie, gdzie władze tego szpitala nie przyjęły go ze względów formalnych, po czym ponownie trafił do aresztu, jednak zamierzano doprowadzić go do umieszczenia w Kulparkowie. Jego kontakt z wydawcami urwał się w 1913, gdy nie odpowiedział na ankietę do opracowywanej wówczas Współczesnej kultury polskiej A.