W świątyni charakterystyczne jest szerokie wykorzystanie elementów ceramicznych - majoliki z manufaktury Zsolnaya z Peczu; kolor niebieski dominuje zarówno w wystroju wnętrza kościoła jak i z zewnątrz. Wejścia do świątyni obudowane są neoromańskimi filarami z elementami orientalnymi.
Nad głównym wejściem znajduje się mozaika przedstawiającą patronkę kościoła z różami. Obraz z podobną sceną jest również umieszczony wewnątrz, nad głównym ołtarzem, natomiast w ołtarzu bocznym płaskorzeźba pokazuje św. Teresę. Autorami elementów wyposażenia byli artyści węgierscy. Wewnątrz, w miejscu w którym obecnie znajduje się płaskorzeźba św. Teresy, znajdowało się kiedyś marmurowe epitafium poświęcone cesarzowej Elżbiecie – obecnie jest ono w budynku plebanii.
Dzwony w świątyni zainstalowano w 1911 r. Podczas konsekracji w głównym ołtarzu umieszczono relikwie św. Elżbiety, św. Klemensa i św. Teodory.
W pobliżu kościoła, na ulicy Grösslingovej, znajdują się secesyjne budynki gimnazjum, tzw. Gymnázium Gamča, również zaprojektowane przez Lechnera, które razem ze świątynią oraz plebanią tworzą zwarty i dopasowany obszar architektoniczny. W ostatnim okresie kościół jak i plebanię gruntownie odremontowano.
Galeria
Zobacz też Elżbieta Bawarska.
Przypisy
Bratysława, Elżbieta Bratysława Kategoria:Kościoły rzymskokatolickie w Bratysławie