W marcu 1943 był przybocznym komendanta grupy hufców, a od maja 1943 adiutantem ppor. Ryszarda Białousa „Jerzego”, dowódcy Oddziału Specjalnego „Jerzy” (przekształconego później w batalion Zośka).

Po śmierci Feliksa Pendelskiego „Felka”Feliks Pendelski zginął pod Wolą Pękoszewską w czasie odwrotu po akcji „Czarnocin” 6 czerwca 1943 został dowódcą plutonu „Centrum”. Z chwilą utworzenia batalionu „Zośka” został dowódcą 1. kompanii „Felek” pod pseud. „Maciek”. Był jednym z najaktywniejszych żołnierzy warszawskich Grup Szturmowych.

Uczestnik wielu akcji bojowych, m.in.: dowódca sekcji „Sten I” w akcji pod Arsenałem 26 marca 1943, dowódca akcji likwidacyjnej SS-Oberscharführera Herberta Schultza 6 maja 1943, dowódca grupy „Więźniarka” w akcji odbicia więźniów na stacji w Celestynowie 19 maja 1943, dowódca grupy w akcji Sól przeprowadzonej 27 maja 1943 na Targówku, ubezpieczenie mostu w akcji Czarnocin wykonanej 5/6 czerwca 1943, ubezpieczenie likwidacji agenta Gestapo wykonanej w lipcu 1943 przez por. „Lenę”, dowódca grupy osłonowej w akcji Góral 12 sierpnia 1943, dowódca grupy „Atak” w akcji Sieczychy 20 sierpnia 1943, uczestnik akcji Wilanów 26 września 1943, samowolnie przejął dowodzenie grupy „Lotnicy”.