Między innymi, zmniejszono nieco nadbudówkę dziobową i maszt, zrezygnowano z hangaru i zastosowano zbiorniki balastowe. W dwóch kolejnych okrętach typu będących w trakcie budowy zmniejszono ponadto nieco wysokość kadłuba (wysokość wolnej burty na śródokręciu z 5,5 do 5,15 m) i szerokość (z 20,6 do 19,2 m). W dalszej kolejności wszystkie okręty zmodyfikowano przez zastąpienie części spawanych połączeń blach kadłuba nitowanymi, pogrubienie części blach oraz dodanie tzw. bąbli przeciwtorpedowych na zewnątrz burt dla polepszenia stateczności. Wyporność okrętów wzrosła o ok. 1000 ton, a szerokość kadłuba z bąblami do 20,51 m (pierwsza para) lub 20,2 m.
W 1939 w związku z napiętą sytuacją międzynarodową rozpoczęło się przezbrajanie okrętów. 15 dział kalibru 155 mm umieszczonych w pięciu trzydziałowych wieżach zastąpiono 10 działami kalibru 203 mm w dwudziałowych wieżach. Przez to, okręty przeszły do klasy krążowników ciężkich (Japonii wówczas nie wiązały już porozumienia rozbrojeniowe).