Po powrocie do USA na prośbę Arthura Millera wydała w Nowym Jorku przyjęcie z udziałem Marilyn Monroe i Karen Blixen, autorką Pożegnania z Afryką.
Carson McCullers cierpiała na kilka chorób: gorączkę reumatyczną, apopleksję, alkoholizm. W wieku 31 lat miała już całkowicie sparaliżowaną lewą stronę ciała. Zmarła po wylewie krwi do mózgu w wieku 50 lat.
Twórczość W 1932 r. jako nastolatka napisała opowiadanie A Reed of Pan. W wieku 17 lat pojechała do Nowego Jorku, gdzie w Juilliard School miała uczyć się w szkole muzycznej, ale wybrała kurs pisania na Uniwersytecie Columbia i karierę literacką. Na uniwersytecie poznała redaktora Whita Burnetta z magazynu „Story”, na łamach którego ukazało się opowiadanie Wunderkind (1936). Główna bohaterka Frances traci talent pianistki, którego właściwie nigdy nie miała. W opowiadaniu Madame Zilensky i król Finlandii (1941) znowu wraca do tematu muzyki. Główna bohaterka, ekscentryczna kompozytorka, jest mitomanką. W latach 30. XX w. powstały trzy najbardziej znane utwory McCullers: powieści (1940, wydanie polskie 1964) i (1941, wydanie polskie 1967) oraz nowela Ballada o smutnej knajpie (1942). W latach 1967 i 1968 powstały ekranizacje dwóch książek McCullers, filmy W zwierciadle złotego oka (1967) i Serce to samotny myśliwy (1968).