W październiku 1943 roku włączona w skład Grupy Armii Południe wzięła udział w walkach o Kijów. W czasie walk i odwrotu poniosła ciężkie straty. Następnie walczyła w rejonie Żytomierza, Tarnopola i Bród.
W październiku 1944 roku została przerzucona do Słowacji a następnie na Węgry, gdzie wzięła udział w walkach o Budapeszt w styczniu i lutym 1945 roku. W lutym 1945 roku została wycofana na teren Moraw, gdzie pozostała do maja 1945 roku. Skapitulowała 9 maja 1945 roku pod Deutsch-Brod i oddała się do niewoli Armii Czerwonej.
Dowództwo dywizji Dowódcy dywizji gen. wojsk panc. Adolf Kuntzen (1939–1941) gen. wojsk panc. Erich Brandenberger (1941–1942) gen. por. Sebastian Fichtner (1942–1943) gen. mjr Gottfried Frölich (1943–1945) gen. mjr Heinrich-Georg Hax (1945)
Struktura organizacyjna Skład w 1940 10 pułk pancerny (Panzer-Regiment 10) 67 batalion pancerny (Panzer-Abteilung 67) 8 Brygada Strzelców (Schützen-Brigade 8) 8 pułk strzelców (Schützen-Regiment 8) 8 batalion motocyklowy (Kradschützen-Bataillon 8) 80 pułk artylerii (Artillerie-Regiment 80) 59 batalion rozpoznawczy (Aufklärungs-Abteilung 59) 43 dywizjon przeciwpancerny (Panzerjäger-Abteilung 43) 59 batalion pionierów (Pionier-Bataillon 59) 84 batalion łączności (Nachrichten-Abteilung 84)