W 1924 roku Ferdynand osiedlił się w Karwinie.
Za swoją twórczość odznaczony został Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia PolskiM.P. z 1929 r. nr 278, poz. 644 „za zasługi na polu pracy literackiej”. i otrzymał od państwa gospodarstwo rolne w Karwinie k. Proszowic (niektóre źródła, w tym pamiętnik Kurasia podają, że poeta otrzymał przydział na ziemię w Karwinie, ale musiał za nią zapłacić). Kuraś wspominał, że otrzymana nieruchomość była w stanie opłakanym, sporą przestrzeń zajmowały doły oraz rumowiska; duży ogród był zaniedbany, większość drzew była obumarła. Dookoła posiadłości znajdowały się mokradła. Pod koniec życia Kuraś wyjechał na kurację leczniczą do Zakopanego, już wcześniej chorował na gruźlicę i miał problemy z nerkami.
Od 19 stycznia 1897 był mężem Gertrudy Wrykównej, z którą miał sześcioro dzieci.
Zmarł w 1929. Poeta wraz z żoną pochowani są na cmentarzu parafialnym w Dobranowicach.
Obecnie większość utworów Ferdynanda Kurasia znajduje się w Muzeum Literatury w Sandomierzu i w Bibliotece Jagiellońskiej.
Poezja Ferdynanda Kurasia opowiadała głównie o życiu wsi i przyrodzie.