thumb|right|200px|Aleksander Gierymski Portret Artura Gruszeckiego. Około 1886–1887. Muzeum Narodowe w Warszawie mały|Grób Artura Gruszeckiego na cmentarzu Powązkowskim Artur Gruszecki (ur. 24 sierpnia 1852 w Samborze, zm. 16 kwietnia 1929 w Warszawie) – polski dziennikarz, reportażysta, powieściopisarz, krytyk literacki, ziemianin.
Życiorys Syn Wincentego Komisarza Dyrekcji Skarbowej Administracji Lasów w Galicji i Antoniny z d. Loebl. Studiował prawo na Uniwersytecie Lwowskim, a później historię, archeologię i literaturę na Uniwersytecie Jagiellońskim. Publikował w „Przeglądzie Tygodniowym”. Od 1884 roku był redaktorem „Wędrowca” i współredaktorem „Wisły”. Jako korespondent „Tygodnika Ilustrowanego” przebywał na Ukrainie i w Brazylii.
W swojej twórczości literackiej wzorował się na doświadczeniach i warsztacie Emila Zoli. Jego powieści to monografie określonych zjawisk społecznych lub bohaterów środowiskowych, najczęściej zbiorowych. Zarzucano mu publicystyczną tendencyjność, co miało obniżać wartość literacką jego dzieł.