W 1940 roku Regia Marina zamówiła, dla uzupełnienia strat wojennych, siedem nowych niszczycieli budowanych według tego samego projektu w stoczniach w Livorno i Ankonie. Ostatecznie do służby przed kapitulacją Włoch weszło tylko pięć z nich. Szósty, będący w trakcie wyposażania, został przejęty przez Niemców, przeholowany do Genui i ostatecznie zatopiony w czasie alianckiego nalotu we wrześniu 1944 roku, zaś części ostatniego zostały użyte do naprawy uszkodzeń dwóch bliźniaczych okrętów.
Po przyłączeniu się Włoch do koalicji antyhitlerowskiej pozostałe w służbie niszczyciele pełniły służbę eskortową oraz ostrzeliwały pozycje niemieckie w okupowanej Jugosławii.
W trakcie działań wojennych Regia Marina utraciła dziesięć spośród jednostek typu Soldati, z pozostałych siedmiu trzy zostały w 1948 roku przekazane w ramach reparacji wojennych marynarce francuskiej a dwie radzieckiej (w 1949 i 1950 roku). Dwa pozostałe okręty były użytkowane przez odrodzoną Marina Militare jako niszczyciele eskortowe, przeklasyfikowane następnie na fregaty. Ostatni został skreślony z listy floty w 1965 roku.