Na tej podstawie często kwestionował tradycyjnie przyjęte normy i matematyczne metody uproszczonego obliczania obciążeń i naprężeń konstrukcji inżynierskich, stawiając ponad nie własną intuicję, analizę graficzną oraz próby wytrzymałościowe na modelach w skali 1:1.
Po studiach pracował dla biura Pümpin & Herzog w Bernie, dla którego zrealizował swój pierwszy most z betonu, będąc jednocześnie zaangażowany w latach 1897–1899 przez miasto Zurych, dla którego zrealizował swój pierwszy most na łuku trójprzegubowym – Stauffacher przez rzekę Sihl, w okresie 1899–1902 pracował dla przedsiębiorstwa budowlanego Froté & Westermann w Zurychu, dla którego zrealizował szereg konstrukcji, w tym w 1900 roku pierwszy na świecie most oparty na skrzynkowym łuku trójprzegubowym – w Zuoz przez rzekę Inn w Gryzonii.
W 1902 roku otworzył własne biuro Maillart & CIE w Zurychu z Maxem von Müllerem i Adolfem Zarnem, w 1904 r. wygrał konkurs na most nad Renem w Tavanasie, Gryzonia, który zrealizował w 1905 (zniszczony przez kamienną lawinę w 1927). W 1911 r. wykładał na Politechnice Federalnej ETHZ w Zurychu.