Zgodnie ze specyfiką ówczesnego rynku amerykańskiego wszystkie modele osobowe marki miały taką samą wielkość i konstrukcję, a różniły się przede wszystkim poziomem wyposażenia i wykończenia oraz częściowo odmianami nadwoziowymi. Stylistykę całej gamy unowocześniono w stosunku do poprzedniej generacji Chevroletów, zachowując jednak ogólnie podobny, konserwatywny charakter, z odstającymi na boki tylnymi błotnikami, częściowo zakrywającymi koła, oraz wyraźnie wysuniętym nosem maski. Błotniki stanowiły już jednak integralną całość z tylnymi panelami nadwozia. Do nowocześniejszych akcentów należały pojedyncza gięta szyba przednia zamiast dwuczęściowej, zachodząca na boki gięta szyba tylna oraz podwyższona, zamiast opadającej, linia tylnych błotników. Wprowadzono też drobne ulepszenia, w tym uruchamianie silnika kluczykiem oraz opcjonalne wspomaganie układu kierowniczego.