Z własnej inicjatywy uczył chętnych żołnierzy gry na skrzypcach i innych instrumentach oraz opiekował się sygnalistami.
W latach 1927–1930 był koncertmistrzem w orkiestrze grającej w Teatrze Miejskim w Bydgoszczy.
W październiku 1938, jako tytularny ogniomistrz, został odznaczony Brązowym Krzyżem Zasługi przez Premiera II RP Sławoja Składkowskiego..
W czasie kampanii wrześniowej w 1939 pełnił funkcję podoficera sztandarowego, opiekując się znakiem pułkowym. Podczas walk w Puszczy Kampinoskiej zakopał sztandar w rejonie Sierakowa, w 1947 przyczynił się do jego odnalezienia. Okupację spędził w niemieckiej niewoli.
Do Bydgoszczy wrócił 23 sierpnia 1946. Był altowiolistą w Pomorskiej Orkiestrze Symfonicznej, a od 1 stycznia 1953 w Filharmonii Pomorskiej w Bydgoszczy.
Życie prywatne Był żonaty z Józefą z domu Szulc. Mieli syna Jana oraz Córkę Irenę.
Zmarł 12 lutego 1960 w Bydgoszczy. Został pochowany na cmentarzu parafii Matki Boskiej Nieustającej Pomocy przy ul. Kossaka 74.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Ludzie urodzeni w Berlinie Kategoria:Polscy skrzypkowie Kategoria:Ludzie związani z Bydgoszczą Kategoria:Muzycy związani z Bydgoszczą Kategoria:Powstańcy wielkopolscy (1918–1919) Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Zmarli w 1960