Cykliczność i umiejętność połączenia ze sobą wątków powieści nadaje im nieprzerwana czasowa ciągłość, gdzie dużą rolę odgrywają sławne wtedy, a dziś mało popularne postaci, wydarzenia zarówno doniosłe, jak i nieznane oficjalnej historii, ich zwolennicy, bez których i wielcy nie zostaliby wielkimi. Dlatego pisarz stara się przybliżyć te postaci, aby zaprowadzić sprawiedliwość, "wyrównać rachunki historii". Autor wybiera z narodowej historii nie tyle doniosłe wydarzenia, ale przede wszystkim ich społeczno-psychologiczne przesłanie.
Człowiek w powieściach Iwanyczuka jest duchowo spokrewniony z symbolicznie akcentowaną przestrzenią i czasem. Czas warunkuje jego zachowanie i cel. Człowiek odkrywa się w tych utworach, jakie w pewnym sensie są ideologicznymi powieściami próby, gdzie ważnym gat.-komp. czynnikiem staje się uświadomienie sobie idei czy dorastanie do niej.
Łącząc wszystkie powieści Iwanyczuka w jeden cykl, w jedną wielką powieść o rodzimej historii, można zauważyć, że wspólna dla nich jest nie tylko przeszłość, wspólne wydarzenia i bohaterowie, wszechobecne symbole i idee, ale przede wszystkim najwyraźniejsza staje się idea miłości do własnej ziemi i narodu jako sensu istnienia człowieka.
W 1999 otrzymał honorowe obywatelstwo Lwowa.