Podczas obrony Warszawy we wrześniu 1939 roku na placyku przy ulicy chowano żołnierzy poległych w obronie Dworca Wschodniego. Ich ciała ekshumowano w 1940, a na miejscu cmentarza urządzono ogród księży pallotynów. Na rogu Lubelskiej i Skaryszewskiej stał budynek szkoły powszechnej, który po zniszczeniach wojennych został po wojnie odbudowany na zakłady konfekcyjne. Do lat 70. XX wieku przy ulicy stały latarnie gazowe.
W południowej części ulicy znajdują się zabudowania praskiej konkatedry wraz z cmentarzem Kamionkowskim oraz, po stronie nieparzystej, dom mieszkalny zakładów E. Wedela, projektowany przez Józefa Napoleona Czerwińskiego. Sąsiaduje z nim jeden z dwóch klasycystycznych pawilonów rogatek Grochowskich wybudowany na placu narożnym u zbiegu z ulicą Grochowską w roku 1823 według projektu Jakuba Kubickiego.
W północnej części ulicy zachowały się relikty dawnej zabudowy mieszkaniowej i przemysłowej, w tym zabytkowe zabudowania Fabryki Wyrobów Metalowych „Metalik” pod numerem 16. Przy skrzyżowaniu z ul. Grochowską znajduje się budynek dawnej fabryki „Dzwon”.
W okresie PRL przy ulicy działał bazar z odzieżą, tzw. ciuchy. W 1973 został on przeniesiony do Rembertowa (na plac przy ul. Paderewskiego).
Ważniejsze obiekty Stacja kolejowa Warszawa Wschodnia
Przypisy
Kategoria:Kamionek (Warszawa) Lubelska